1967 жылы ҚазМу-ді тәмамдап, Әділ Дүйсенбек екеуміз жұмысқа тұру үшін «Социалистік Қазақстан» газетіне жолдама алдық. Ол кезде бас редактор Ұзақ Бағаев, бірінші орынбасары Балғабек Қыдырбекұлы болатын. Орталық Комитеттің газеті саналатын «СҚ»-ға қойылатын талап күшті, ұжым арасындағы тәртіп өте қатаң еді. Әдеби қызметкер болғаннан кейін ҚазТАГ-тан түсетін материалдарды мен бақылап, қадағалайтынмын. Ұзақ Бағаев «Егер «Казахстанская правдада» мемлекет басшылары туралы мәлімет беріліп жатса, сен түннің бір уағы болса да дереу менімен хабарлас. Ақылдасқаннан кейін оны біз де газетіміздің бірінші бетіне салайық», – деп үнемі ескертіп отыратын.
Ол кездегі талап сондай болды. «Казахстанская правданың» бірінші бетінде жарық көрген мақала «Социалистік Қазақстанға» шықпай қалса, ұжымның басына қатер төнетін.
Ол кездері түнгі кезекшілікті екі адам атқаратын. КСРО-ны басқарған Никита Сергеевич Хрущев пен Леонид Ильич Брежневтің баяндамаларынан бір жол да қысқартуға болмайтын. Баспаханада түнделетіп, қатты шаршайтынбыз. Сол кездері тыңкөз болып жұмыс істеген Асылбаев, Шәріпова, Дайрабаеваның еңбектерін ерекше атап өтуге болады.
Кей уақыттарда тыңкөз болып, таң атқанша корректорлардан кейін беттерді оқитынмын. Талай рет бір беттегі 3-4 жолды қорғасынды басқа беттерге салып, орнын ауыстырған уақытта баспахананың линотипистерін шақыртып, беттерді түзетіп газетті осылай шығару менің кезегімде екі-үш рет болған. Егер 3-4 жол қорғасынды әр беттің өз орнына қоймай, газет шығып кетсе, жұмысыңмен қоштаса бер.
Тыңдаушы, тыңкөз, корректор мамандықтары әртүрлі болғанымен әрқайсының өзінің қиыншылықтары болады. Сол қиыншылықтарды жеңе білген адам ғана журналистиканың нағыз маманы болып қалыптасады.
Мен осы сәтті пайдалана отырып, өзімнің қарашаңырағым – «Egemen Qazaqstan» газетін ғасыр мерейтойымен құттықтап, ұжымға зор денсаулық және шығармашылық табыс тілеймін.
Ғалым ҚҰРАШ
