Туындының өзегіне арқау болған дүние – қазіргі елордалық жастар өмірі. Яғни, жаңа дәуір, жасампаз болашаққа қадам басқан еркін елдің ерікті ұл-қыздары... Жүзінен күлкі шуағы төгілген баянды ұрпақ... Болжамсыз ғұмырдың жібек желіндей махаббат... Дәуірдің думанды дауылымен жарыса бой көтеріп, таң нұрына боялған әсем қала – Астана... Мюзиклдің мазмұны осылай өріледі.
Жалпы, мюзиклдің ерекшелігі – драма, спектаклъ, опера, эстрада жанры, водевиль тағы не бар, барлық типтік өнер атаулының басы бір қазанға тоғысып, бірін-бірі толықтыра отырып, бір үйлесіммен көрерменге жол тартатын туынды. Осы сала мамандарының айтуына қарағанда, мюзикл жанры елімізде кең етек жая қоймаған. Енді-енді дамып жатыр.
Мюзиклдің атасы – Еуропа. Арғы жағы көне грек дәуірінен бастау алады. Бүгінде «Охлахома» (Р.Роджерс пен О.Хаммерстайн), «Моя прекрасная леди» (Б.Шоу), «Волшебная флейта» (Моцарт), «Тиль» (Г.Гладков) т.б. туындылар әлемдік классика есебінде танылған.
Бір есептен мюзиклді ортақ, яғни ұжымдық туынды десе де болады. Өйткені, аталмыш туындының төрт аяғы тең жорғалау үшін – сазгер, ақын, драматург, режиссер, балетмейстер, продюсер, жарық беруші, дыбыс өңдеуші т.б. шығармашылық иелерінің тері бір қазанда қайнауы тиіс.
Осындай күрделі синтезді-синкреттік туындының алғаш рет елорда төрінде, Қазақ ҰӨУ залында сахналануы үлкен жетістік. Күрделі қойылымды авторлар төрт ай бойы ұйқы-күлкі көрмей дайындаған екен. Тек осы мюзикл үшін жаңадан 20 ән жазылған. Дайын болған шығарманы сахналауға келгенде, театрлар қаржылық қиыншылыққа байланысты бас тартқан. Бірақ, Қазақ ҰӨУ-нің «Эстрада өнері» кафедрасының меңгеруші Майра Дәулетбақ ханым өз студенттерінің күшімен туындыны жарыққа шығаруға тәуекел еткен.
Сөйтіп, «Бақорда» мюзиклі (либреттосын жазған – Жұпар Қожақ) дүние есігін ашты. Шығарманы сомдауға қатысқан студенттер шығарманың ішкі мазмұн-сипатын аша алды. Оқиғаның әу басында ауылдан Астанаға қонаққа келген Томирис қызды вокзалдан күтіп алған екі азамат (рөлдерде – Аңсар мен Дархан) оған әсем Астананы тамашалатады. Осы жерде бір әдемі диалог бар. Достары айтқан, «біз сені қорғап-қолдап қыдыртамыз» деген лепісіне Томирис: – Қызға қорған болған жігіт – елге де, айбын болмай ма? – деп ұтымды уәжісін көлденең тастайды. Шығарманың түйіні де осы лепіске байланып тұр.
Бекен ҚАЙРАТҰЛЫ,
«Егемен Қазақстан»
Суреттерді түсіргенЕрлан ОМАРОВ,
«Егемен Қазақстан»
