Орта ғасырларда Англияда айыпталған адам өзін діни қызметкер екенін дәлелдеуі оның тағдырын өзгерткен.
Ол үшін дін қызметкері арнайы киім киіп, төбесіне тонзура белгісін көрсетуі керек болған. Кейін талап өзгеріп, егер адам Інжілден үзінді оқып бере алса, шіркеу адамы ретінде танылған. Осы мүмкіндікті былайғы сауатты адамдар да пайдаланып кетеді екен. Тіпті кейбір айыпталушылар да қулық жасаған. Сот жиі оқытатын дұғаны жаттап алып, дауыстап айтып жүріпті. Билік бұл тәсілді білсе де, ұзақ уақыт тоқтатпаған. Себебі сол кезеңде зайырлы соттар ұсақ қылмыстың өзіне ауыр, тіпті өлім жазасын да тағайындай беретін. Ал шіркеу соты жазаны жұмсартатын балама жол болған. Бұл тәртіп 1827 жылғы сот реформасынан толық жойылды.