Алғашқы күндері жеңсіз камзолдары бар бірнеше келін көйлек сатылыпты. Камзолы анадай болсын, көйлегінің түсі мынадай болса екен дегендей, аздап болса да тапсырыстар да түсе бастаған.
Қазір баршамыздың басымызды қатырған бір мәселе – сән мен ұлттық дәстүрді үйлестіру. Ұлттық нақышы бар киімдерді баршаға ұнамды, заманауи үлгіде тігу. Көшеге киіп шыққанда, көз сүйсінерліктей талғамға көтеру. Сондықтан болар, біз бұл жаңалыққа елең еттік.Әу бастан ісмерлікке бейім актриса бұған дейін де өзінің шағын шеберханасында өте сәнді ұлттық нақыштағы перделер, төсек жапқыштар тігіп, бөлек қырымен танылып жүрген болатын. Әрине, ұлттық, сахналық киімдер де тігіп жүр. Бірақ, оған сұраныс сирек. Ал келін көйлектің жөні бөлек. Келін түсіруден үміт етпейтін үй жоқ.
– Өзім келін болып түскенде қып-қызыл қытай халатын киіп, көпшілікке шай құйған болатынмын. Күн ыстық болып, қонақтар кеткен соң қарасам, қызыл халаттың бояуы денеме әбден жұғып қалыпты. Сол кезде неге қазақша «келін көйлек» тікпейді екен деп ойлап қойғанмын. Мысалы, өзбек халқында келіндер шай құйғанда, тойға барғанда, қадірлі қонақтар келгенде, көршілерді күткенде киетін түрлі-түрлі көйлектері болады. Келін болып түскеннен кейін күнде соны кезегімен таңертең киіп шығады. Орамалдары мен басқасын да соған үйлестіріп киеді.
Біз келін көйлектердің үлгісін барынша қарапайым, оюлары нәзік, түстері аса бажыраймаған, көзге жұмсақ, денеге ыңғайлы етіп тігуге ұмтылдық. Жеңдері мен беліне резеңке салдық. Ол қызмет жасағанда, ыдыс-аяқ жуғанда ыңғайлы, түріп алғанға жақсы. Кейбір камзолдардың жағасына аздаған жасанды елтірі салып, тігіп көрдік. Әдемі шыққан сыңайлы. Өйткені, ұлттық киім үлгілеріміз тері, былғарыға жақын, – дейді Гүлшарат Жұбаева.
Айнаш ЕСАЛИ,
«Егемен Қазақстан»
АЛМАТЫ
